In een procedure over de waarde waarvoor een door een DGA aan zijn BV verhuurd pand op de openingsbalans per 1 januari 2001 moest worden opgenomen droeg het Hof de inspecteur op te bewijzen dat de waarde niet hoger was dan het door hem gestelde bedrag van € 1.135.000. Een onafhankelijke partij had een bod op het pand gedaan van € 1.260.000. Volgens het Hof kon de waarde in het economische verkeer (WEV) niet lager zijn dan de geboden prijs en slaagde de inspecteur er niet in om een lagere waarde te bewijzen. Het Hof droeg vervolgens de DGA op om te bewijzen dat de WEV hoger was dan (afgerond) € 1.270.000. Omdat de DGA daar niet in slaagde stelde het Hof de WEV vast op dat bedrag. Hoewel de staatssecretaris van Financiën het niet eens is met de bewijslastverdeling van het Hof stelt hij geen beroep in cassatie in omdat de uitkomst redelijk is. Het Hof vond dat de inspecteur in eerste instantie de bewijslast droeg omdat hij ten nadele van de aangifte van de DGA was afgeweken. Volgens de staatssecretaris ging het in deze procedure om een aftrekpost, namelijk de hoogte van de afschrijving op het pand. In zijn algemeenheid ligt het bewijs van aftrekposten bij de belastingplichtige.