Een scheepswerf maakte gebruik van de diensten van een zelfstandige lasser. De betalingen aan de lasser bleven buiten de loonadministratie. Naar het oordeel van de Centrale Raad van Beroep was dit terecht. De lasser verrichte gespecialiseerde laswerkzaamheden en beschikte over een belangrijke certificering, waarover het personeel van de werf niet beschikte. De lasser werd ingeschakeld zodra een bepaald stadium in de bouw van een schip was bereikt en er delen op specifieke wijze gelast moesten worden. De lasser werkte zelfstandig en met zijn eigen apparatuur. Wanneer de opdrachtgever niet tevreden was moest de lasser de werkzaamheden voor eigen rekening overdoen. Het instituut dat de lasser had gecertificeerd voerde tussentijdse controles en een eindcontrole uit op diens werk. Wanneer een bepaalde las niet aan de eisen voldoet wordt de lasser daar persoonlijk op aangesproken. Dat kan gevolgen hebben voor zijn certificering. Het UWV diende op basis van de feiten en omstandigheden voldoende aannemelijk te maken dat sprake was van een gezagsverhouding. Naar het oordeel van de Centrale Raad van Beroep was het UWV daarin niet geslaagd.