Een servicemonteur, die een groot gedeelte van zijn werkzaamheden verricht voor één opdrachtgever, is desondanks door de Centrale Raad van Beroep niet als werknemer aangemerkt. Bepalend daarvoor waren het feit, dat hij als zelfstandige werkzaam was voordat hij met de servicewerkzaamheden voor deze opdrachtgever begon, het feit, dat hij steeds naar andere opdrachtgevers op zoek was, zelf investeringen deed en personeel in dienst had. Dat hij vervolgens met zijn personeelslid een VOF aanging maakte de beoordeling niet anders. Ondanks het financiële belang bij deze opdrachtgever heeft de monteur naar het oordeel van de Raad zijn zelfstandigheid niet verloren.