<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" >Een onterechte vermindering van een belastingaanslag kan niet worden hersteld door het opleggen van een volgende aanslag. Wel kan een als volgende aanslag gepresenteerde belastingaanslag in stand blijven als navorderingsaanslag wanneer aan de vereisten voor navordering is voldaan. Voor navordering is een nieuw feit vereist. Dat is een feit waarover de inspecteur bij het vaststellen van de oorspronkelijke aanslag nog niet beschikte en niet kon beschikken. Ook is navordering toegestaan, zonder nieuw feit, als de oorspronkelijke aanslag onjuist is als gevolg van een schrijf- of tikfout of een daarmee gelijk te stellen vergissing.</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" >Fouten die het gevolg zijn van een onjuiste gegevensverwerking die voortvloeit uit een door de belastingdienst gekozen werkwijze leveren geen grond voor navordering. De belastingdienst wordt in dergelijke gevallen geacht de gevolgen van de gekozen werkwijze voor haar rekening te willen nemen. </P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" >Van een fout die voortvloeit uit een gekozen werkwijze is sprake indien gegevens in een onjuiste volgorde worden ingetoetst in een geautomatiseerd aanslagsysteem en het ten tijde van het intoetsen bekend is dat het voor een juiste gegevensverwerking essentieel is dat de gegevens in een bepaalde volgorde worden ingetoetst, maar een deugdelijke instructie ontbreekt.</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" >De Hoge Raad heeft een uitspraak van Hof Arnhem vernietigd. Het hof was van oordeel dat sprake was van een vergissing die gelijk is te stellen met een schrijf- of tikfout. De procedure had betrekking op aanslagen in de onroerende zaakbelasting. De oorspronkelijke aanslagen waren niet juist. In plaats van deze te verminderen waren zij vernietigd, waarna nieuwe aanslagen werden opgelegd. Na verwijzing moet rekening gehouden worden met de mogelijkheid dat de gemeentelijke heffingsambtenaar bewust de oorspronkelijke aanslagen heeft verminderd tot nihil en vervolgens nieuwe aanslagen heeft opgelegd, omdat hij er ten onrechte van uitging dat het opleggen van een tweede aanslag mogelijk en zelfs verplicht zou zijn. In dat geval berustte de handelwijze van de heffingsambtenaar op een onjuiste opvatting van het formele recht en was geen sprake van een type- of schrijffout. De heffingsambtenaar moet bewijzen dat wel sprake is geweest van een dergelijke vergissing.</P>