Volgens het Burgerlijk Wetboek kan een overeenkomst die tot stand is gekomen onder invloed van dwaling vernietigd worden als de wederpartij bij het sluiten van de overeenkomst van dezelfde onjuiste veronderstelling is uitgegaan. De schenker en de begiftigde die partij waren bij een overeenkomst van schenking beriepen zich op deze bepaling om de schenking te vernietigen. Bij het doen van de schenking verkeerden zij beiden in de veronderstelling dat het schenkingsrecht zou worden geheven naar tariefgroep 1. Na het doen van aangifte schenkingsrecht bleek echter tariefgroep 3 van toepassing te zijn. Het schenkingsrecht was daardoor veel hoger dan gedacht. Het geschonken bedrag werd terugbetaald, maar de aanslag schenkingsrecht bleef in stand. De rechtbank vond aannemelijk dat de schenkingsovereenkomst bij een juiste voorstelling van zaken niet zou zijn gesloten. Schenker en begiftigde hadden van tevoren inlichtingen over het tarief van het schenkingsrecht ingewonnen bij hun notaris en hun accountant. Partijen hadden de bedoeling dat tariefgroep 1 van toepassing zou zijn en zouden bij een juiste voorstelling van zaken langer hebben gewacht met het uitvoeren van de schenking. De vernietiging van de schenking werkt terug tot het tijdstip van de schenking die daardoor geacht wordt niet te hebben plaatsgevonden. Dat betekende dat de aanslag moest vervallen wegens het ontbreken van een grondslag.