De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie tegen een uitspraak van Hof Den Bosch over het als loon in natura aanmerken van een door de werkgever betaalde vakantiereis afgewezen. De procedure had betrekking op drie directieleden van een BV die met hun echtgenotes een reis naar Zuid-Afrika maakten. De kosten van die reis bedroegen ƒ 35.000 en werden door de BV betaald. De reis werd georganiseerd door een leverancier van de BV. Het programma van de reis was volgens de inspecteur toeristisch van aard en volgens de BV toeristisch getint. Vanwege het te verwaarlozen zakelijk belang merkte de inspecteur de reis als loon in natura aan. De inspecteur rekende de totale reissom toe aan de zes deelnemers, waardoor per deelnemer ƒ 5.800 als loon in natura werd belast. Volgens Hof Den Bosch had de BV niet bewezen, dat er enig zakelijk belang was gediend met de reis. Wel verminderde het Hof met toepassing van de regeling voor personeelsfestiviteiten en dergelijke het loonbedrag. Volgens het Hof is de directie als een functionele eenheid aan te merken en stond deelname aan de reis voor alle directieleden open.