Een in België wonende DGA van een Nederlandse BV meende dat Nederland geen belasting over zijn inkomen mocht heffen omdat zijn inkomsten volledig aan in België verrichte werkzaamheden moesten worden toegerekend. De in Nederland verrichte werkzaamheden zouden onbezoldigd zijn. Op grond van het verdrag ter voorkoming van dubbele belastingheffing met België heeft Nederland de bevoegdheid om belasting te heffen over de beloning die een inwoner van België verkrijgt als bestuurder van een in Nederland gevestigde vennootschap. Die bevoegdheid is niet afhankelijk van de plaats waar de werkzaamheden worden verricht. De DGA claimde verder dat hij in Nederland niet premieplichtig was voor de volksverzekeringen omdat hij een deel van zijn inkomen in België zou hebben verdiend. De bevoegde Belgische autoriteit merkte de DGA echter aan als niet verzekeringsplichtig in België. De bevoegde Nederlandse autoriteit verklaarde de Nederlandse sociale verzekeringswetgeving van toepassing. Volgens rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen bepalen de lidstaten zelf of iemand verzekeringsplichtig is en moet de nationale rechter het door de bevoegde organen van een andere lidstaat ingenomen standpunt over de toepassing van de sociale zekerheidswetgeving accepteren. Dat betekende dat uitsluitend de Nederlandse sociale zekerheidswetgeving van toepassing was.