In het jaar 2002 betaalde iemand aan zijn ex-echtgenote naast de alimentatie ook een deel van de door haar terug te betalen WAO-uitkering. Die betaling was in het echtscheidingsconvenant opgenomen en maakte volgens Hof Arnhem daarom geen deel uit van de onderhoudsverplichtingen, maar van de scheiding en deling van het gezamenlijke vermogen. Deze betaling was niet aftrekbaar. Het aftrekbare bedrag voor de bijdrage in het levensonderhoud van één van de kinderen werd forfaitair bepaald, afhankelijk van de mate waarin de vader bijdroeg in het levensonderhoud van dat kind. In zijn aangifte had de vader het standpunt ingenomen dat hij zijn kind grotendeels onderhield. Gezien het eigen inkomen van het kind onderhield de vader zijn kind in belangrijke mate. Dat had tot gevolg dat de vader slechts € 315 per kwartaal in aftrek kon brengen.