Naar aanleiding van een uitgebreid onderzoek legde de belastingdienst navorderingsaanslagen inkomstenbelasting op aan drie personen die wekelijks bingoavonden organiseerden in een restaurant. Tegelijkertijd werden boetes opgelegd van 100 % van de nagevorderde belasting. Gelet op de aard, de frequentie en de omvang van deze activiteiten was sprake van het drijven van een onderneming. Hof Leeuwarden stelde vast, dat hoewel in advertenties voor de bingoavonden een motorclub werd genoemd als organiserende vereniging, de motorclub niet was betrokken bij de organisatie van de bingoavonden. De club ontving een vergoeding per avond die kon worden gezien als een vergoeding voor het gebruik van de naam van de motorclub in de advertenties. De organisatoren zouden een administratie hebben, maar die werd nergens aangetroffen en ook niet overgelegd. Daarmee stelde het Hof vast dat de ondernemers niet aan hun administratieplicht hadden voldaan, met omkering en verzwaring van de bewijslast als gevolg. De organisatoren moesten bewijzen dat en in hoeverre de uitspraken op de bezwaarschriften onjuist waren. Ten aanzien van de berekening van de netto opbrengst per avond slaagden de organisatoren er niet te bewijzen dat de schatting van de inspecteur niet redelijk was. Wel had de inspecteur ten onrechte de maand januari 1997 in de berekening van de winst meegenomen, omdat vaststond dat de bingo toen door een ander werd georganiseerd. De netto opbrengst van de bingo voor het jaar 1997 bedroeg ƒ 230.000 en voor het jaar 1998 ƒ 250.000. Deze bedragen moesten gelijk worden verdeeld over de drie organisatoren. Sinds de aankondiging van de boete over het jaar 1997 op 3 juli 2000 tot de datum van de Hofuitspraak waren meer dan vijf jaren verstreken als gevolg van het uitblijven van een uitspraak op bezwaar en de eerste zitting van het Hof. Daarmee had de berechting niet binnen een redelijke termijn plaatsgevonden. Het Hof verminderde de opgelegde verhoging met 50 %.