<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" >In het kader van een reorganisatie vervielen bij een werkgever arbeidsplaatsen. Waar het een vermindering van gelijkwaardige arbeidsplaatsen betrof paste de werkgever het zogenaamde afspiegelingsbeginsel toe om vast te stellen welke werknemer diende af te vloeien. Daardoor verloor een jongere werknemer die later in dienst was getreden dan zijn oudere collega zijn baan. De jongere werknemer had voordien echter lange tijd bij dezelfde werkgever gewerkt. Met die periode was geen rekening gehouden. De werkgever betaalde slechts een zeer beperkte ontslagvergoeding. Omdat de werknemer had gekozen voor betaling ineens in plaats van een maandelijkse aanvulling op een uitkering, was de ontslagvergoeding ook nog eens gehalveerd.</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" >De werknemer vocht het ontslag aan omdat het kennelijk onredelijk was. In de loop van de procedure bleek dat sprake was van opvolgende dienstverbanden, waardoor de eerdere periode mee had moeten tellen bij de toepassing van het afspiegelingsbeginsel. De werkgever had het afspiegelingsbeginsel bij de bepaling van de ontslagvolgorde niet juist toegepast. Dat had tot gevolg dat de opzegging naar het oordeel van de kantonrechter kennelijk onredelijk was. </P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" >Bij een kennelijk onredelijk ontslag moet de werkgever in beginsel de door de werknemer geleden schade integraal vergoeden. De rechter mag deze verplichting slechts matigen indien toekenning van een volledige schadevergoeding in de gegeven omstandigheden tot onaanvaardbare gevolgen zou leiden. In dit geval was de kantonrechter er niet van overtuigd dat de toekenning van schadevergoeding het voortbestaan van het bedrijf in gevaar zou brengen. De kantonrechter berekende de schade op een hoger bedrag dan de gevorderde schadevergoeding. De kantonrechter wees het gevorderde bedrag toe.</P>