Iemand was eigenaar van een verhuurd kantoorpand. Hij verkocht de huurtermijnen van 1992 tot en met 1995 voor de contante waarde aan een BV, waarvan hij aandeelhouder was. De koopsom werd verrekend met een schuld aan de BV. De huurders vormden een fiscale eenheid voor de vennootschapsbelasting met de BV, die de huurtermijnen had gekocht. Volgens Hof was deze transactie bedoeld om te profiteren van het bijzondere tarief voor de inkomstenbelasting, zoals dat onder de wet IB ’64 bestond. Het hof weigerde het bijzondere tarief toe te passen, omdat de wetgever niet de bedoeling had om belastingplichtigen in staat te stellen door het aangaan van transacties op ieder door hen gewenst moment de verschuldigde belasting te verminderen. Die mogelijkheid van tariefmanipulatie deed zich volgens de Hoge Raad hier echter niet voor. Door de verkoop van de huurtermijnen ontstond een cumulatie van inkomsten. De wet sloot door toedoen van de belastingplichtige ontstane cumulaties van inkomen niet uit van het bijzondere tarief. Op de ontvangen koopsom was daarom het bijzondere tarief van toepassing.