De kosten die iemand maakt om te voorzien in het levensonderhoud van zijn kinderen konden onder de wet IB 1964 als buitengewone last in aftrek komen op het inkomen als de kinderen geen eigen inkomen hadden en er geen recht op kinderbijslag of studiefinanciering was. Dat recht op aftrek was er niet alleen voor eigen kinderen, maar ook voor aangehuwde kinderen of pleegkinderen. Hof Amsterdam had de aftrek geweigerd voor de in Turkije wonende kinderen, die iemand als zijn kinderen had erkend naar Turks recht. Volgens het Hof was er geen gelijkstelling van Turks recht met het Nederlandse recht inzake adoptie en was van erkenning geen sprake. Dat oordeel was volgens de Hoge Raad niet juist. Naar Nederlands internationaal privaatrecht wordt een in het buitenland tot stand gekomen familierechtelijke betrekking tussen een vader en een kind ook in Nederland als zodanig erkend. De uitspraak van de Hoge Raad heeft tot gevolg, dat als de in Turkije verrichte rechtshandelingen naar Turks recht rechtsgeldig zijn, en familierechtelijke betrekkingen tot stand gebracht hebben tussen de man en de respectieve kinderen, deze kinderen als zijn kinderen gelden. Hof Den Haag moet nu uitzoeken of dat zo is.