<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Werkgevers zijn wettelijk verplicht om het loon van werknemers tijdens arbeidsongeschiktheid door te betalen. De verplichting om het loon door te betalen loopt in beginsel 2 jaar (104 weken), maar kan bij wijze van sanctie worden verlengd. Het UWV legt verlenging van de doorbetalingsverplichting, ook wel loonsanctie genoemd, op als de werkgever onvoldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht. </P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><SPAN style="mso-spacerun: yes">&nbsp;</SPAN></P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Een werkgever werd door het UWV geconfronteerd met een loonsanctie voor een periode van 52 weken. De loonsanctie had betrekking op een werkneemster die was uitgevallen. De werkneemster was slechts in staat om twee keer twee uur per week aangepast werk te verrichten. Vanwege de lange reisduur stopte zij daarmee. De werkneemster startte vervolgens een door de werkgever bekostigd arbeidsrevalidatietraject, dat aanvankelijk was gericht op verbetering van haar belastbaarheid en vervolgens op re-integratie bij een andere werkgever, in het zogenaamde&nbsp;tweede spoor. Dit traject werd afgesloten vanwege onvoldoende vorderingen en het ontbreken van uitzicht op verbetering. De bedrijfsarts was van mening dat de werkneemster in de toekomst wel zou kunnen werken, maar dat haar mogelijkheden op het moment van beoordeling zeer beperkt waren. </P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">&nbsp;</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Volgens de Centrale Raad van Beroep hield het oordeel van de bedrijfsarts niet in dat er voor de werkneemster geen benutbare mogelijkheden aanwezig waren. Voor het beëindigen van de re-integratie-inspanningen was volgens de Centrale Raad van Beroep geen reden. Naar het oordeel van de Centrale Raad van Beroep was de loonsanctie door het UWV terecht opgelegd.</P>