De Centrale Raad van Beroep is van oordeel, dat het UWV niet zonder gedegen onderzoek heeft kunnen besluiten tot werknemerschap van een persoon die in opdracht van een werkgever werkzaamheden verrichtte. De werkgever exploiteerde een verhuisbedrijf. De “werknemer” verrichtte naast werkzaamheden als bijrijder en chauffeur voor de werkgever ook gespecialiseerd zelfstandig kluswerk zoals verbouwings-, reparatie- en montagewerkzaamheden met eigen materiaal van aanmerkelijke omvang en betekenis. Dergelijke werkzaamheden kunnen niet worden gelijkgesteld met reguliere verhuisarbeid van werknemers van de werkgevers. Van belang daarbij is, dat de werkzaamheden ook voor andere opdrachtgevers dan de werkgever werd verricht. Volgens de Centrale Raad van Beroep was onderzoek van het UWV aan de hand van een beperkte steekproef en een beperkt facturenonderzoek, zonder nader in de inhoudelijke aard en samenstelling van het werk te treden zeer ontoereikend.