Een vennootschap werd door het UWV hoofdelijk aansprakelijk gesteld voor de premies werknemersverzekeringen die betrekking hadden op personeel van een andere ondernemer van wiens diensten de vennootschap gebruik had gemaakt. De vennootschap was het niet eens met de hoogte van het bedrag van de aansprakelijkstelling. Het UWV had alle betalingen aan de betreffende werknemers aangemerkt als loon, zonder rekening te houden met de daarin begrepen onkostenvergoeding. Volgens de vennootschap was dat een onbelaste vergoeding. De vennootschap ging er vanuit dat voor een onbelaste vergoeding voldoende is dat de beloning mede is afgestemd op te maken kosten. Volgens bestaande jurisprudentie moet een vergoeding afzonderlijk zijn vastgesteld om onbelast te kunnen zijn. In andere gevallen is sprake van belastbaar loon.