Een gemeente had een toeristenbelasting ingesteld. Deze werd ondermeer geheven van een campingbedrijf. Er gold een forfaitaire berekening voor caravans en tenten, afhankelijk van het aantal slaapplaatsen. Tegenbewijs was mogelijk. In een procedure voor Hof Den Bosch over de aan een camping opgelegde aanslag was het aantal overnachting in geschil. De gemeente had tellingen laten verrichten op de camping, maar daarbij was niet vastgesteld of de onderkomens verblijf boden aan meer of minder dan drie personen. Ook was niet vastgesteld of die onderkomens op het moment van de telling al dan niet bezet waren en of de getelde onderkomens op een vaste of niet-vaste standplaats stonden. Daarom konden die tellingen volgens Hof Den Bosch niet worden gebruikt om het aantal overnachtingen met mobiele vakantieonderkomens op niet-vaste standplaatsen vast te stellen. De campingeigenaar verklaarde dat de berekening van het aantal overnachtingen door de gemeente een bezettingsgraad van de niet-vaste standplaatsen betekende van 190% van het landelijk gemiddelde volgens de RECRON. Het hof hanteerde het aantal weekboekingen "kamperen" volgens de administratie van de camping, vermenigvuldigd met 7 maal de minimale bezetting van 2,2 personen. De uitkomst van het aantal overnachtingen was beduidend lager dan het door de gemeente berekende aantal. De aanslag werd dienovereenkomstig verlaagd.