Een stichting die een museum en een bijbehorende winkel exploiteerde dreef daarmee volgens de Hoge Raad een onderneming. Hof Leeuwarden had eerder geoordeeld dat de museumactiviteiten geen onderdeel van een onderneming waren. De permanente expositie in het museum van aan de stichting in eigendom behorende kunstwerken vormde volgens het Hof geen onderneming, ondanks de arbeid van een conservator en een aantal vrijwilligers. Naar het oordeel van de Hoge Raad was er een duurzame organisatie van kapitaal, bestaande uit de kunstcollectie, en arbeid van betaalde en onbetaalde werknemers. Deze organisatie behaalde regelmatig aanzienlijke exploitatieoverschotten. Op grond daarvan had de stichting een winstoogmerk. Omdat beide activiteiten door de stichting in het kader van een onderneming werden uitgeoefend en er over de omvang van het totale resultaat geen geschil bestond, kon de Hoge Raad de zaak zelf afdoen.