In 1983 kocht een landbouwer een perceel grond van ruim 10 hectare. De gehele kostprijs werd op de balans van de onderneming als actiefpost opgenomen. Daarmee koos de landbouwer ervoor om het gehele perceel grond als ondernemingsvermogen aan te merken. In 1998 bouwde hij een woning op een gedeelte van de grond. Hij nam in zijn aangifte inkomstenbelasting het standpunt in dat dit gedeelte van 1.000 m2 verplicht privévermogen was en ten onrechte op de balans van de onderneming was gezet. Met een beroep op de zogenaamde foutenleer wilde hij dit stuk grond van het ondernemingsvermogen naar het privévermogen overbrengen zonder fiscale gevolgen. Volgens de rechtbank Breda behoorde de grond tot het keuzevermogen omdat er geen overheersend zakelijk of privégebruik was. Na de aankoop van het perceel in 1983 had de landbouwer de vrijheid om te beslissen de grond tot zijn ondernemings- of tot zijn privévermogen te rekenen. De landbouwer had expliciet de keuze voor ondernemingsvermogen gemaakt. Die keuze was niet voor het jaar 1998 ongedaan gemaakt ten gevolge van een bijzondere omstandigheid. Dat hield in dat de grond in 1998 nog deel uitmaakte van het ondernemingsvermogen.