De Belastingdienst legde een naheffingsaanslag kapitaalsbelasting op aan een BV die van haar moedermaatschappij in het jaar 1997 een bedrag van € 25 miljoen leende. Volgens de Belastingdienst was de lening slechts schijn en bedoeld als kapitaalstorting. De BV had geen zekerheden verstrekt. Hof Den Haag volgde de opvatting van de Belastingdienst. Volgens het Hof miste de terugbetalingsverplichting van de BV reële betekenis zolang de BV alleen maar verliesgevende exploratiewerkzaamheden verrichtte en onzeker was of er ooit winstgevende activiteiten zouden komen. Voor de beoordeling of een geldverstrekking door een moedervennootschap aan haar dochtervennootschap een geldlening of een kapitaalvertrekking is, is de civielrechtelijke vorm beslissend voor de fiscale gevolgen. Volgens de Hoge Raad is het bestaan van een terugbetalingsverplichting kenmerkend voor een lening. Een lening verliest zijn karakter niet door het niet vragen van zekerheid, door onzakelijke voorwaarden, een voorwaardelijke terugbetalingsverplichting of een onzekere terugbetaling. De Hoge Raad heeft de naheffingsaanslag kapitaalsbelasting vernietigd.