Iemand diende zowel tegen de waardevaststelling volgens de wet Waardering Onroerende Zaken (WOZ) als tegen de opgelegde aanslag in de onroerende-zaakbelasting (OZB) een bezwaarschrift in. In de beroepsprocedure over de OZB-aanslag voerde hij aan dat de gemeente geen uitspraak op het bezwaar tegen de OZB-aanslag had mogen doen zolang de WOZ-waarde niet onherroepelijk vaststond. Hof Amsterdam wees die opvatting af. In het bezwaarschrift tegen de OZB-aanslag werden slechts kwesties aan de orde gesteld die niet van belang waren voor de waardevaststelling. De vraag of de aanslag in stand kon blijven was niet uitsluitend afhankelijk van de uitkomst van de procedure over de waardevaststelling. Het Hof was verder van oordeel, dat de vrijstelling voor bepaalde onroerende zaken die op grond van de Gemeentewet in de OZB moet worden verwerkt niet in strijd was met het discriminatieverbod. Ook het verschil in tarieven voor woningen en niet-woningen was geen verboden vorm van discriminatie.