Aan een werkgever werd een naheffingsaanslag loonbelasting opgelegd. Deze had betrekking op de bijdrage in de premie van de ziektekostenverzekering, die de werkgever betaalde aan werknemers die particulier waren verzekerd. De werkgever besloot vervolgens de nageheven belasting niet te verhalen op de betreffende werknemers. In verband daarmee legde de belastingdienst een nieuwe naheffingsaanslag op, waarbij het bedrag van de eerdere naheffingsaanslag gebruteerd werd. In de procedure naar aanleiding van de laatste naheffingsaanslag was in geschil of verhaal van de eerder nageheven belasting mogelijk was. Volgens een arrest van de Hoge Raad uit 1988 vormt het voordeel van een werknemer door het besluit van zijn werkgever om de nageheven loonbelasting niet op hem te verhalen loon. Onder bijzondere omstandigheden kan dat anders zijn. Dergelijke omstandigheden zijn naar het oordeel van Hof Den Bosch in deze casus niet aanwezig, zodat het beroep ongegrond is. De naheffingsaanslag bleef in stand.