In een procedure over een aan een afvalverwerkende inrichting opgelegde naheffingsaanslag afvalstoffenbelasting was aan de orde of bepaalde stoffen die door de inrichting waren ontvangen afvalstoffen waren of niet. Kenmerk van afvalstoffen is dat de houder zich daarvan wil of moet ontdoen, ongeacht of deze stoffen nog waarde of toepassingsmogelijkheden hebben. Stoffen waarvoor de inrichting een prijs heeft betaald zijn geen afvalstoffen. Voor verontreinigde grond en baggerspecie waarvoor een bevoegde instantie een verklaring heeft afgegeven dat deze niet-reinigbaar is, geldt een vrijstelling van afvalstoffenbelasting. De Hoge Raad heeft de uitspraak van Hof Den Bosch in deze procedure bevestigd. Het Hof oordeelde dat het niet in rekening brengen van een storttarief aan de gestorte goederen niet de kwalificatie afvalstof ontnam. Er was immers geen sprake van betaling door de afvalverwerkende inrichting aan degene die de goederen afvoerde naar de stortplaats.Ook het oordeel van het Hof dat een beperking in de tijd die was opgenomen in een niet-reinigbaarverklaring de geldigheid van de verklaring niet wegnam na het verstrijken van deze periode was juist. Alleen bij een voor bezwaar en beroep vatbaar besluit van de instelling die de verklaring heeft afgegeven kan deze worden gewijzigd of ingetrokken. Zolang een dergelijk besluit niet is genomen behoudt de verklaring zijn geldigheid.