Een werkgever betaalt aan zijn werknemers een vaste vergoeding per gewerkte dag. Aan deze vergoeding ligt wel een specificatie van bedragen en kostensoorten, die de vergoeding beoogt te bestrijden, ten grondslag. Een controle van de vergoeding aan de hand van door de werknemers gedane uitgaven ontbreekt. Naar aanleiding van een loononderzoek worden naheffingsaanslagen voor de premies werknemersverzekeringen opgelegd. De Centrale Raad van Beroep is van oordeel, dat de werkgever niet heeft aangetoond dat de werknemers kosten hebben gemaakt en tot welke bedragen zij dit hebben gedaan. Daarbij merkt de Raad nog op, dat bij een eerdere controle al was meegedeeld, dat de daggeldvergoedingen te hoog waren. In de wet op de loonbelasting is de eis opgenomen, dat vaste vergoedingen periodiek moeten worden getoetst aan het uitgavenpatroon van de werknemers.