Een ondernemer verdiende een groot deel van zijn winst in het buitenland. In zijn aangifte inkomstenbelasting 1996 claimde hij de zelfstandigenaftrek. Die werd geweigerd, omdat volgens de wet de uren die hij heeft besteed aan de in het buitenland behaalde winst niet meetellen voor het urencriterium voor de toepassing van de zelfstandigenaftrek.De ondernemer meende dat van die regel in zijn geval moest worden afgeweken, omdat zijn inkomsten in het buitenland als loon werden belast en niet als winst uit onderneming. Door geen rekening te houden met de buitenlandse arbeidsuren was er sprake van schending van het gelijkheidsbeginsel en van ongerechtvaardigde discriminatie. Hof Arnhem was het daarmee niet eens. De kwalificatie in het buitenland van de daar behaalde inkomsten was niet van belang. In Nederland werden de buitenlandse inkomsten tot zijn winst gerekend. Er was geen strijd met het gelijkheidsbeginsel door het verschil in situatie met een ondernemer die zijn gehele winst in Nederland realiseert. Evenmin was er sprake van ongeoorloofde discriminatie. Het EG-verdrag verbiedt niet dat de Nederlandse wetgever de zelfstandigenaftrek niet toekent voor inkomen uit bronnen waarover Nederland geen belasting kan heffen.