Een landbouwer in ruste stuurde zijn aangifte inkomstenbelasting 1999 niet op tijd in. De belastingdienst stelde daarom de aanslag ambtshalve vast. De landbouwer diende een bezwaarschrift in tegen de aanslag. Dat bezwaar werd afgewezen omdat het te laat was ingediend. Als bijlage bij het bezwaarschrift stuurde de landbouwer alsnog een aangiftebiljet en een jaarrekening. Daaruit bleek, dat hij in 1999 een stuk landbouwgrond had verkocht. De winst die hij bij verkoop had gemaakt had hij niet in de aangifte verwerkt, omdat hij meende dat de landbouwvrijstelling van toepassing was. De belastingdienst legde een navorderingsaanslag op. Volgens Hof Amsterdam was het opleggen van de navorderingsaanslag toegestaan, omdat de belastingdienst bij het vaststellen van de eerdere aanslag niet op de hoogte was van de verkoop van de grond. Op de winst die bij verkoop was gehaald was de landbouwvrijstelling slechts van toepassing voor het verschil tussen de waarde bij voortgezet agrarisch gebruik en de boekwaarde. De veel hogere prijs was gebaseerd op gebruik buiten de landbouw. De koper was een discotheekhouder, die de grond als parkeerplaats ging gebruiken.