Aan een BV werd een naheffingsaanslag kapitaalsbelasting opgelegd van ƒ 40,5 miljoen.De aanslag had betrekking op de inbreng van een aantal deelnemingen en een groot bedrag aan contanten door de moedermaatschappij in de BV. De inbreng vond plaats kort na de oprichting van de BV en werd als agio geboekt. Volgens Hof Den Haag was op de inbreng de bedrijfsfusievrijstelling niet van toepassing omdat al voor de oprichting van de BV vaststond dat het grote bedrag aan liquide middelen door de moedermaatschappij zou worden ingebracht. Het Hof verbond daaraan de conclusie dat deze inbreng dezelfde fiscale gevolgen moest hebben als een storting op de aandelen bij de oprichting van de BV. Dat oordeel was volgens de Hoge Raad juist. Onjuist was het oordeel van het Hof dat de vrijstelling niet van toepassing kan zijn als tegenover de kapitaalstorting geen uitreiking van aandelen plaatsvindt. Omdat voor toepassing van de vrijstelling meer voorwaarden golden en niet aan alle voorwaarden was voldaan bleef de uitspraak van het Hof in stand.