Als een hypothecaire geldlening, die is bedoeld voor de verbouwing van de eigen woning, in plaats daarvan wordt gebruikt om een lening te verstrekken aan de onderneming van een van de kinderen, heeft dat tot gevolg, dat de betaalde rente niet als eigenwoningrente kan worden aangemerkt. Dat betekent, dat deze rente niet buiten beschouwing kan worden gelaten bij de bepaling van de hoogte van de rentevrijstelling, zoals die gold onder de wet IB 1964. Die vrijstelling was van toepassing op het positieve verschil van ontvangen en betaalde rente, waarbij de hypotheekrente voor de eigen woning niet als betaalde rente gold. Omdat de lening aan de ondernemer niet met eigen vermogen is gefinancierd, voldoet de lening niet aan de voorwaarden voor het regime van de Tante Agaathlening. Dat regime hield in een extra rentevrijstelling en de mogelijkheid om een verlies op de vordering ten laste van het inkomen te brengen.