Een industrieterrein, waarop meerdere fabrieken zijn gevestigd, is door Hof Den Haag als één bedrijfsterrein en daarmee als één arbeidsplaats aangemerkt. Op grond van die vaststelling is voor het reizen van werknemers naar het bedrijfsterrein het reiskostenforfait van toepassing, ondanks dat de werknemers afwisselend in verschillende fabrieken op het terrein werkzaam waren. De werkgever verstrekte reiskostenvergoedingen, die hoger waren dan de forfaitaire vergoeding voor regelmatig woon-werkverkeer, gebaseerd op de veronderstelling, dat naar verschillende arbeidsplaatsen werd gereisd. Voor zover de vergoedingen hoger waren dan de geldende forfaitaire bedragen zijn ze naar het oordeel van Hof en Hoge Raad terecht als loon aangemerkt.