Onder de wet op de inkomstenbelasting 1964 bestonden naast het normale progressieve tarief, bijzondere tarieven. Toepassing van een bijzonder tarief was gekoppeld aan bijzondere inkomsten en bedoeld ter voorkoming van een te hoge belastingdruk. Een voorbeeld waarop het bijzondere tarief van toepassing was, is een ontslagvergoeding. Een marktwaardetoeslag, bedoeld om personeel te binden aan het bedrijf (te voorkomen, dat zij door hogere salarissen elders zouden vertrekken) is geen bijzondere beloning, waarop het bijzondere tarief van toepassing was. Omdat er aan de betaling van de toeslag geen voorwaarden werden verbonden en bij tussentijds vertrek de toeslag naar rato van de periode van het dienstverband werd uitbetaald, is de toeslag aan te merken als loon voor verrichte arbeid. Op dergelijk loon is het progressieve tarief van toepassing.