Zelfstandige ondernemers die voldoen aan het zogenaamde urencriterium hebben recht op ondernemersfaciliteiten zoals de ondernemersaftrek. Dat recht gold tot 2007 slechts zolang de ondernemer nog geen 65 jaar oud was. De vraag was of de leeftijdsgrens van 65 jaar een door het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR) verboden discriminatie vormde. De rechtbank vond dat de leeftijdsgrens van 65 jaar objectief en redelijkerwijs gerechtvaardigd was door het doel van de zelfstandigenaftrek. Dat had de Hoge Raad al bepaald onder de Wet IB 1964. De leeftijdsgrens van 65 jaar is gehandhaafd in de Wet IB 2001 waarin de regeling van de zelfstandigenaftrek is voortgezet. Vervolgens is de leeftijdsgrens voor de zelfstandigenaftrek met ingang van 1 januari 2007 gedeeltelijk afgeschaft. Ondernemers die 65 jaar of ouder zijn hebben recht op 50% van de zelfstandigenaftrek. Het Hof was het met het oordeel van de rechtbank eens. De latere ontwikkelingen die kennelijk wegens voortschrijdend inzicht hebben geleid tot gedeeltelijke afschaffing van de leeftijdsgrens waren niet van belang voor deze beoordeling.