De zogenaamde kwijtscheldingswinst, dat zijn de voordelen die een ondernemer verkrijgt doordat een schuldeiser een vordering op de ondernemer prijsgeeft omdat de vordering toch niet geïnd kan worden, is onbelast. De vraag of een vordering niet kan worden geïnd moet worden beoordeeld vanuit het oogpunt van de crediteur. De kwijtschelding van de vordering moet voor de crediteur op basis van voor hem kenbare feiten en omstandigheden een zakelijke handeling zijn. De debiteur die een beroep op de vrijstelling van kwijtscheldingswinst doet, moet de daarvoor relevante feiten en omstandigheden aandragen en bij betwisting door de inspecteur aannemelijk maken. De handelwijze van de debiteur is niet van invloed op de beoordeling van de zakelijkheid van de kwijtschelding. Naar het oordeel van Hof Arnhem is zelfs het bewust beperken van de mogelijkheden tot verhaal voor de crediteur niet van invloed op de vrijstelling. De debiteur had de verhaalsmogelijkheden beperkt door zijn woning en zijn auto over te dragen aan zijn echtgenote, die deze zaken vervolgens verkocht. De crediteur nam uiteindelijk genoegen met gedeeltelijke betaling van zijn vordering en schold het restant kwijt. De debiteur en de crediteur waren onafhankelijke partijen. Van onafhankelijke partijen mag worden aangenomen dat zij zakelijk handelen.