Een werkgever herwaardeerde de salarisschalen van zijn medewerkers. Voor nieuwe medewerkers had dat indeling in een lager salarisschaal tot gevolg. Zittende werknemers bleven in de oude salarisschaal ingedeeld. Voor het verschil in beloning voor de zittende werknemers vormde de werkgever in zijn commerciële balans een voorziening. Deze voorziening bedroeg per 31 december 2000 € 257.000.000. Fiscaal werd er geen voorziening gevormd. De werkgever droeg in 2001 deze verplichting tegen een koopsom van € 181.500.000 over aan een verzekeringsmaatschappij. De werkgever wilde de koopsom ineens ten laste van zijn winst brengen. Hof Amsterdam stond dat niet toe. Er bestond door de dienstbetrekking een nauw verband tussen de door de werknemers te verrichten werkzaamheden en het daartegenover door de werkgever te betalen bruto salaris. Voor werknemers die ten tijde van de herwaardering in dienst waren gold de hogere salarisschaal. De te verrichten werkzaamheden en het bruto salaris staan bij voortduring tegenover elkaar. Een uitgave die een nauw verband houdt met in de toekomst te verrichten (arbeids)prestaties en met daarmee te behalen toekomstige resultaten, kan op grond van goed koopmansgebruik niet ten laste van de winst worden gebracht voordat die uitgave haar nut oplevert. Die uitgave moet worden toegerekend aan de jaren waarin de prestaties worden verricht.