<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Op grond van de wet is navordering van belasting toegestaan wanneer door een fout in de aanslag te weinig belasting is geheven&nbsp;en de fout voor de belastingplichtige redelijkerwijs kenbaar was. Die kenbaarheid doet zich in ieder geval voor als tenminste 30% te weinig belasting is geheven. De vraag was of ook bij twee elkaar snel opvolgende navorderingsaanslagen sprake kan zijn van een kenbare fout.</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">&nbsp;</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Naar aanleiding van een boekenonderzoek wilde de belastingdienst de opgelegde aanslag vennootschapsbelasting van een BV over 2005 op twee punten corrigeren. De eerste correctie betrof de verrekening van het verlies uit 2002; de tweede betrof de winst van 2005. De voorgenomen correcties waren vastgelegd in het controlerapport en besproken met de directie van de BV. Door een interne fout van de belastingdienst werden er twee navorderingsaanslagen opgelegd: een voor de correctie van de verrekening van het verlies uit 2002 en een in verband met de verhoging van de winst over <?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" /><st1:metricconverter w:st="on" ProductID="2005. In">2005. In</st1:metricconverter> geschil was of de belastingdienst de tweede navorderingsaanslag wel had mogen opleggen. Naar het oordeel van de rechtbank was dit het geval omdat de belastingdienst bij het opleggen van de eerste navorderingsaanslag niet bewust had gekozen om af te wijken van het wettelijke systeem. Het was de directie van de BV bij ontvangst van de eerste navorderingsaanslag duidelijk dat deze te laag&nbsp;was vastgesteld. Het verschil in belasting bedroeg ook nog eens meer dan 30%, zodat ook aan het wettelijke vermoeden van kenbaarheid van de fout was voldaan.</P>