Onder de wet IB 1964 bestonden er vrijstellingen voor de uitkeringen van levensverzekering, mits aan een aantal voorwaarden werd voldaan. De mogelijke toepasselijkheid van een vrijstelling stond volgens de Hoge Raad niet in de weg aan de aftrek van betaalde rente wegens lening van de premies. Een levensverzekering vormde een bron van inkomen. De opbrengsten van de verzekering, bestaande uit de rente, die in de kapitaalsuitkering was begrepen, waren in beginsel belastbaar, tenzij een vrijstelling van toepassing was. De mogelijkheid dat bij expiratie van de polis blijkt dat aan de voorwaarden voor vrijstelling is voldaan, ontneemt aan de kosten niet het aftrekbare karakter. Pas als vaststaat dat inderdaad een vrijstelling van toepassing is, zijn de financieringskosten niet meer aftrekbaar. De andersluidende uitspraak van Hof Den Haag is vernietigd.