Met ingang van 1 januari 1996 kunnen startende ondernemers gebruik maken van willekeurige afschrijving op bedrijfsmiddelen. Volgens Hof Amsterdam is deze regeling niet bedoeld voor de situatie waarin iemand uitsluitend voor zolang dat nodig wordt geacht om de willekeurige afschrijving toe te kunnen passen toetreedt tot een speciaal daarvoor opgerichte vennootschap onder firma waarin een bestaande, door een gelieerde persoon gedreven, onderneming wordt ingebracht. Uit de parlementaire geschiedenis van het betreffende wetsvoorstel blijkt dat de wetgever zich bewust was van deze mogelijkheid om gebruik te maken van de willekeurige afschrijving. De staatssecretaris van Financiën kondigde aan dat hij in de Uitvoeringsregeling willekeurige afschrijving uitsluitingsbepalingen zou opnemen om ongewenst gebruik tegen te gaan. Voor de hiervoor beschreven wijze van gebruik van de willekeurige afschrijving zijn echter geen uitsluitingsbepalingen in de regeling opgenomen. Daarom kan volgens de Hoge Raad de bedoeling van de wetgever niet aan de belanghebbende worden tegengeworpen. Het Hof was ook van oordeel dat de gestelde eis van duurzaamheid van de onderneming niet alleen betrekking heeft op de objectieve onderneming maar ook op de subjectieve ondernemer. Als een onderneming, in dit geval in de rechtsvorm van een vennootschap onder firma, wordt gedreven voor rekening van de firmanten, genieten de firmanten winst uit onderneming. Dat geldt ook voor de firmant die slechts korte tijd in de vennootschap onder firma deelneemt. Het gebrek aan duurzaamheid van het ondernemerschap heeft niet tot gevolg dat iemand geen genieter van winst uit onderneming is. Tenslotte meende het Hof dat als de belanghebbende in deze procedure zou moeten worden aangemerkt als ondernemer, dit niet zou gelden voor het door hem met zijn buitenvennootschappelijke ondernemingsvermogen behaalde resultaat omdat aan deze activiteiten vanaf het begin de gerichtheid op continuïteit had ontbroken. Ook dat oordeel was niet juist.