Iemand dreef samen met haar echtgenoot een technisch installatiebedrijf in de vorm van een vennootschap onder firma. Beide echtgenoten waren ondernemer voor de inkomstenbelasting. De werkzaamheden waren als volgt verdeeld. De man deed het technische werk en een aantal administratieve werkzaamheden, zoals het prijzen van werkbonnen en het opmaken van offertes.De vrouw verrichtte hoofdzakelijk ondersteunende werkzaamheden. Hoewel zij voldoende uren in de onderneming werkte om aan het urencriterium te voldoen, weigerde de inspecteur haar echter in 2003 de zelfstandigenaftrek te verlenen, omdat hij vond dat het samenwerkingsverband ongebruikelijk was. Hof Leeuwarden was het met de inspecteur eens. Met een ander zou de man een dergelijk samenwerkingsverband niet zijn aangegaan. De werkzaamheden die de vrouw verrichtte, waren naar het oordeel van het hof hoofdzakelijk ondersteunend. Dat werd niet anders door het feit, dat de echtgenoten samen over de gang van zaken binnen het bedrijf beslisten, omdat niet duidelijk was hoeveel tijd daarmee was gemoeid en wat haar inbreng daarbij was.