<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Voor het opleggen van een navorderingsaanslag geldt een termijn van vijf jaar na afloop van het tijdvak waarop de aanslag betrekking heeft. Voor uit het buitenland afkomstige inkomensbestanddelen en voor in het buitenland aangehouden vermogensbestanddelen geldt een verlengde navorderingstermijn van maximaal 12 jaar. Volgens het Hof van Justitie van de EU is de verlengde navorderingstermijn toegestaan, maar heeft de inspecteur niet het recht om in alle gevallen tot het einde van deze termijn te wachten. De inspecteur moet zodra hij over aanwijzingen voor de aanwezigheid van buitenlandse inkomens- of vermogensbestanddelen beschikt, zo snel mogelijk overgaan tot het opleggen van de navorderingsaanslag om de het gebruik van de verlengde navorderingstermijn zo kort mogelijk te houden. </P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">&nbsp;</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Een inspecteur die na het verstrijken van de reguliere navorderingstermijn beschikte over aanwijzingen dat iemand in het buitenland een spaarrekening had, maar bijna 15 maanden wachtte met het opleggen van navorderingsaanslagen, had volgens Hof Arnhem zijn recht tot navordering verspeeld. Uit het dossier bleek niet dat de inspecteur in de tussenliggende periode iets had gedaan met betrekking tot de opgelegde navorderingsaanslagen. Het hof heeft de navorderingsaanslagen vernietigd.</P>