Iemand werkte in 1992 als directeur bij een in België gevestigde NV. Volgens zijn arbeidscontract was het hem zonder voorafgaande toestemming niet toegestaan voor andere werkgevers te werken. Toen bleek, dat hij ook DGA van een in Nederland gevestigde BV was, werd hij op staande voet ontslagen. De NV had aan de BV provisies betaald wegens het bemiddelen in verzekeringen. De NV vorderde een deel daarvan terug omdat er onverschuldigd was betaald. In zijn aangifte inkomstenbelasting wilde hij die betaling als beroepskosten in aftrek brengen. Daarnaast bracht hij de kosten van de deurwaarder, van de advocaat, verhuiskosten en een bedrag van ƒ 37.876 aan rente over de aan de NV terug te betalen provisie van ƒ 137.221 in aftrek. De BV had al in haar jaarrekening over 1992 een voorziening gevormd voor de aansprakelijkstelling. De belastingdienst heeft die voorziening aanvaard. De belastingdienst corrigeerde bij de aanslagregeling de aftrek van de beroepskosten en rente. De DGA diende een bezwaarschrift in. Tijdens de behandeling daarvan is meerdere keren gesproken over een compromis, maar uiteindelijk kwam dat niet tot stand. Toch hield de belastingdienst bij de uitspraak op het bezwaar rekening met het gedane aanbod om een deel van de opgevoerde bedragen als beroepskosten in aftrek toe te laten. Het vervolgens gedane verzoek om verdere ambtshalve vermindering werd door de belastingdienst afgewezen. In de procedure voor Hof Arnhem concludeerde de inspecteur dat de uitspraak op bezwaar niet juist was en dat het inkomen op een lager bedrag moest worden gesteld. Het Hof volgde die redenering. Het standpunt van de DGA dat de kosten geheel in aftrek moesten komen wees het Hof af. Slechts voor zover de kosten van de advocaat en de deurwaarder betrekking hadden op de ontslagprocedure konden zij volgens de wet in aftrek komen. De inspecteur had al meer dan die kosten in aftrek toegelaten. Volgens het Hof was er geen compromis gesloten waaraan de inspecteur gebonden was. Evenmin was sprake van dermate ver gevorderde onderhandelingen, dat de inspecteur geen uitspraak op het bezwaar had mogen doen.