Nadat de belastingdienst van de Belgische Bijzondere Belastinginspectie in 2000 fotokopieën van microfiches met gegevens van rekeningen van inwoners van Nederland bij de Kredietbank Luxemburg (KB-Lux) had ontvangen, werd een grootschalig onderzoek gestart, het zogenaamde rekeningenproject. Dat project heeft tot een aantal procedures geleid. In een van deze procedures was de vraag aan de orde of de belastingdienst wel gebruik mocht maken van de gegevens op de microfiches omdat deze door medewerkers van de bank waren ontvreemd en doorgegeven aan de Belgische belastingdienst. Hof Amsterdam was van oordeel dat de betreffende gegevens door de Nederlandse belastingdienst niet onrechtmatig zijn verkregen en ook niet op een zo onbehoorlijke wijze dat gebruik daarvan ontoelaatbaar is. Er was geen enkele aanwijzing dat de Belgische overheid zelf de microfiches had ontvreemd. Volgens het Hof was er voor de Nederlandse belastingautoriteiten geen reden om aan te nemen dat het instellen van een nader onderzoek naar de fiscale relevantie van die gegevens ontoelaatbaar was. Volgens de Hoge Raad is deze opvatting van het Hof juist. Daarnaast oordeelde de Hoge Raad dat het gebruik van door een belastingplichtige verstrekte gegevens niet alleen voor vaststelling van de belastingaanslag maar ook voor de vaststelling van een boete is toegestaan. Dergelijk gebruik valt niet onder het in het EVRM gewaarborgde verbod op gedwongen zelfbeschuldiging.