De belastingdienst kan aanvankelijk te laag vastgestelde belastingaanslagen corrigeren door het opleggen van een navorderingsaanslag. Daarvoor is een nieuw feit nodig. Een nieuw feit is een feit dat de inspecteur ten tijde van het opleggen van de aanslag niet bekend was of bekend kon zijn. De inspecteur legde aan iemand navorderingsaanslagen op die zich in zijn aangiften inkomstenbelasting presenteerde als ondernemer. De ondernemer verantwoordde zijn netto opbrengsten als winst uit onderneming, claimde toepassing van de zelfstandigenaftrek en vormde een fiscale oudedagsreserve. De inspecteur legde aanvankelijk aanslagen op overeenkomstig de ingediende aangiften. Bij een boekenonderzoek constateerde de inspecteur dat de ondernemer de activiteiten die hij vroeger in loondienst verrichtte nu als zelfstandige uitvoerde. De inspecteur accepteerde de activiteiten niet als onderneming en corrigeerde de zelfstandigenaftrek, de investeringsaftrek en de toevoeging aan de fiscale oudedagsreserve door het opleggen van navorderingsaanslagen. Het Hof vernietigde de navorderingsaanslagen omdat de inspecteur had moeten twijfelen aan de juistheid van de aangiften. De Hoge Raad vond de daarvoor gegeven motivering ondeugdelijk en vernietigde de uitspraak van het Hof. In het algemeen geldt dat de inspecteur mag afgaan op de ingediende aangiften. Alleen bij twijfel aan de juistheid van de aangifte hoort de inspecteur een onderzoek in te stellen. Dat uit de aangiften bleek dat de belanghebbende zijn dienstbetrekking had opgegeven en voor zichzelf was begonnen vormde geen reden voor de inspecteur om aan de juistheid van de aangifte te twijfelen. Dat zelfstandigenaftrek en investeringsaftrek werd geclaimd en een fiscale oudedagsreserve werd opgebouwd paste bij het ondernemerschap en vormde evenmin reden voor twijfel. De door het Hof nog vermelde omstandigheid dat jaarstukken van de activiteiten van belanghebbende bij de aangiften waren gevoegd, maakte dit niet anders.