Een ondernemer werkte als zelfstandig bedrijfsjurist. Vanwege psychische klachten stopte hij daarmee in 2001. Vanaf januari 2002 werkte hij parttime als docent in loondienst. In 2002 vroeg hij een WAZ-uitkering aan. De verzekeringsarts constateerde dat de ziekteverschijnselen waren verdwenen. Het UWV weigerde daarom de gevraagde uitkering. Volgens de Centrale Raad van Beroep had de betrokkene door het verruilen van zijn functie van bedrijfsjurist voor die van (deeltijd) leraar een aanzienlijk inkomensverlies geleden, maar was dat inkomensverlies als zodanig onvoldoende om vast te stellen dat er sprake was van arbeidsongeschiktheid. Volgens vaste rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep is slechts sprake van arbeidsongeschiktheid als iemand op medische gronden naar objectieve maatstaven gemeten de in aanmerking komende arbeid niet kan of mag verrichten. Aan dat criterium voldeed de belanghebbende niet.