Volgens de Douanekamer van Hof Amsterdam is een hartslagmeter primair bestemd om tijdens lichamelijke inspanning de frequentie, variatie en limiet van de hartslag door te geven. Het Hof kwam tot dat oordeel in een procedure over de Bindende Tariefinlichting waarom een bedrijf had gevraagd. De hartslagmeter bestond uit een zender en een ontvanger, die was ingebouwd in een polshorloge. De ontvangstfunctie was zeer specifiek en verleende het product een karakter dat uitsteeg boven dat van een horloge. De tijdweergavefunctie vond het Hof van ondergeschikt belang. Het goed viel als onderdeel van de gehele set onder de bewoordingen van post 9029 90 90 van het GDT, zodat de BTI en de uitspraak op het bezwaar niet in stand konden blijven.