Een Amerikaans staatsburger woonde in het jaar 2000 in Nederland. Zijn inkomsten uit dienstbetrekking in Nederland bedroegen ƒ 163.936. Daarnaast ontving hij een bedrag van ƒ 1.331.624 uit de VS aan royalty’s voor door hem geschreven boeken. Als binnenlands belastingplichtige werd hij in het jaar 2000 met zijn wereldinkomen in Nederland in de belastingheffing betrokken, waarbij de royalty's als inkomsten uit arbeid golden. Als Amerikaans staatsburger was de belanghebbende in de VS voor het jaar 2000 onderworpen aan federale inkomstenbelasting over zijn wereldinkomen. De VS verleenden hem een taxcredit van $ 42.612 voor de in Nederland over de inkomsten uit arbeid geheven belasting. Per saldo betaalde hij een bedrag van ƒ 34.837 aan belasting in de VS. Naar het oordeel van Hof Amsterdam en de Hoge Raad kon dit bedrag in Nederland niet in aftrek worden gebracht.Volgens de Wet IB 1964 kon buitenlandse belasting over het inkomen niet in aftrek worden gebracht wanneer er een regeling ter voorkoming van dubbele belasting van toepassing was. Het verdrag met de VS was een dergelijke regeling, ook al verplichtte het verdrag in dit geval niet Nederland om dubbele belasting te voorkomen.