Iemand werkte van juli 1998 tot en met juni 2000 als directeur van een in Turkije gevestigde vennootschap. In 1999 bracht hij een groot deel van zijn tijd door in Turkije. Hij had daar een appartement gehuurd. Zijn echtgenote kwam regelmatig naar Turkije. Het echtpaar verbleef regelmatig in Nederland. Dat bleef het middelpunt van hun sociale leven. Ook na het jaar 2000 heeft de man nog als directeur gewerkt voor de Turkse vennootschap. Volgens de Turkse sociale zekerheidswetgeving was hij in Turkije niet verzekerd en niet premieplichtig. De belastingdienst legde voor het jaar 1999 een aanslag premieheffing volksverzekering op. In geschil was de premieplicht in 1999 voor de Nederlandse volksverzekeringen. Naar het oordeel van Hof Den Haag was de directeur in Nederland verzekerd en premieplichtig, omdat hij in Nederland woonde. Weliswaar was hij aandeelhouder in het bedrijf, maar zijn aandelen vormden een minderheidsbelang. Zijn werkzaamheden verrichtte hij dus niet als zelfstandige. Hij verrichtte zijn werkzaamheden zowel tijdens de perioden van verblijf in Turkije als in tijdens zijn tussentijdse verblijven in Nederland. Volgens zijn eigen verklaring had hij soms dagelijks contact met Turkije en bestonden zijn werkzaamheden uit het verzorgen van de contacten met de leveranciers, de afnemer en financier. De afnemer en financier was in Nederland gevestigd. Het Hof stelde aan de hand van het Europese Verdrag inzake sociale zekerheid vast, dat de directeur een loontrekkende was in de zin van het Verdrag en dat hij zijn werkzaamheden uitoefende op het grondgebied van twee of meer Verdragsluitende Partijen. Dan is de sociale zekerheidswetgeving van de woonstaat van toepassing.