De directeur van een Nederlandse BV woonde in Duitsland. Hij had de Duitse nationaliteit en was in dienst bij een Oostenrijkse werkgever, die zijn salaris doorbelastte aan de BV. Eerder had hij voor zijn werkgever in Oostenrijk gewerkt. Materieel was er sprake van een dienstbetrekking tussen de BV en de directeur. In geschil was de vraag of de Nederlandse sociale zekerheidswetgeving op hem van toepassing was in de periode van 27 maart 1992 tot en met 31 december 1994. In die periode was de Overeenkomst tussen Nederland en Oostenrijk inzake sociale zekerheid niet van toepassing, omdat hij in Duitsland woonde en in Nederland werkte. Naar Nederlands nationaal recht was hij in deze periode premieplichtig voor de volksverzekeringen. Voor de toepassing van de EG-verordening 1408/71 kwalificeerden de werkzaamheden als arbeid in loondienst. Omdat de directeur zijn arbeid in loondienst alleen op het grondgebied van Nederland verrichtte was ook volgens de Verordening de Nederlandse sociale zekerheidswetgeving van toepassing.