Een ondernemer, die tevens in dienstbetrekking is, moet om te voldoen aan het urencriterium niet alleen het vereiste minimum aantal uren aan zijn onderneming besteden, maar ook meer dan de helft van zijn arbeidstijd. Op grond van zijn urenspecificatie kwam de ondernemer tot 1.500 in de onderneming gewerkte uren tegen 1.575 in dienstbetrekking gewerkte uren. Daarmee voldeed hij niet aan het urencriterium en had hij dus geen recht op zelfstandigenaftrek of toevoeging aan de FOR. Het Hof verwerpt zowel het standpunt van de ondernemer, dat de gewerkte uren met improductieve uren moeten worden verminderd als het standpunt van de inspecteur, dat de reistijd moet worden bijgeteld bij de in dienstbetrekking gewerkte uren.