Het loonbegrip van de Wet op de Loonbelasting is zeer ruim en omvat niet alleen loon in geld maar ook aanspraken om na verloop van tijd of onder een voorwaarde uitkeringen of verstrekkingen te ontvangen. Een aanspraak is een afdwingbaar recht van de werknemer dat naast de contante beloning wordt toegekend. Sommige aanspraken behoren niet tot het loon. Een voorbeeld daarvan is de aanspraak op periodieke uitkeringen ter vervanging van gederfd of te derven loon, de zogenaamde stamrechtvrijstelling. De stamrechtvrijstelling wordt nogal eens toegepast op ontslaguitkeringen. De belastingheffing over vrijgestelde aanspraken wordt uitgesteld tot het moment van uitkering. Volgens een besluit van de staatssecretaris van Financiën uit 2002 kan de stamrechtvrijstelling niet worden toegepast op een stamrecht dat niet geheel is toegekend ter vervanging van gederfd of te derven loon. De rechtbank Breda is een andere opvatting toegedaan. De rechtbank kwam tot haar oordeel in de procedure over een naheffingsaanslag loonbelasting die betrekking had op een stamrecht, dat gedeeltelijk was toegekend ter vervanging van gederfd loon en gedeeltelijk ter compensatie van andere looncomponenten. De rechtbank verminderde de naheffingsaanslag tot de compensatie voor andere looncomponenten. De Hoge Raad heeft het door de staatssecretaris ingestelde beroep in cassatie afgewezen omdat de wet een partiële toepassing van de stamrechtvrijstelling niet uitsluit.