De belastingdienst kan aanvankelijk te laag vastgestelde belastingaanslagen corrigeren door het opleggen van een navorderingsaanslag. Daarvoor is een nieuw feit nodig. Een nieuw feit is een feit dat de inspecteur ten tijde van het opleggen van de aanslag niet bekend was of bekend kon zijn. De inspecteur legde aan iemand een navorderingsaanslag inkomstenbelasting op omdat hij bij het invullen van zijn aangifte een fout had gemaakt in het bedrag van de aftrekbare hypotheekrente. In plaats van € 3.419 vulde de belastingplichtige per ongeluk € 3.419.635 in. De inspecteur legde de aanslag aanvankelijk op conform de aangifte, met een negatief inkomen in box 1 van € 3,4 miljoen. Naderhand legde de inspecteur een navorderingsaanslag op naar een inkomen in box 1 van € 25.764. Hof Den Bosch vernietigde de navorderingsaanslag wegens het ontbreken van een nieuw feit. De inspecteur had kunnen weten dat de hypotheekrente onjuist was opgegeven en had daarom de aangifte aan een nader onderzoek moeten onderwerpen. De door de inspecteur gemaakte fout mocht hij niet door het opleggen van een navorderingsaanslag herstellen. De Hoge Raad heeft in diverse arresten een ruimere uitleg gegeven aan de bevoegdheid tot navordering dan uit strikte lezing van de tekst voortvloeit. De inspecteur bepleitte in cassatie een verdere verruiming van de navorderingsmogelijkheden voor gevallen waarin de aanslag is opgelegd in overeenstemming met de aangifte waarin de belastingplichtige een fout heeft gemaakt waardoor de aanslag veel voordeliger uitvalt dan redelijker wijs verwacht kon worden. De reden voor deze verruiming is sterk geautomatiseerde verwerking van aangiften waarbij aanslagen worden opgelegd overeenkomstig de aangifte zonder dat enig onderzoek naar de juistheid van de aangifte heeft plaatsgevonden. De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie afgewezen omdat het een taak van de wetgever is om de navorderingsbevoegdheid aan te passen aan de veranderde werkwijze van de belastingdienst.