Een werkgever heeft de vrijheid om zijn bedrijf te (re)organiseren op de wijze die hem het beste lijkt. De werkgever moet daarbij wel rekening houden met de belangen van de betrokken werknemers. De vrijheid om de bedrijfsactiviteiten naar eigen goeddunken in te richten wordt beperkt wanneer de belangen van de werknemers te zeer in het gedrang komen. Volgens de kantonrechter was dat het geval bij een werkgever die een reorganisatieplan wilde doorvoeren op het moment dat het begeleidende sociaal plan nog in de conceptfase verkeerde. In het sociaal plan was een procedure opgenomen voor werknemers die niet wensten te solliciteren op nieuwe functies of die niet pasten in het functieprofiel. Deze procedure werd door de werkgever al toegepast nog voordat dat sociaal plan van kracht werd. De kantonrechter vond dat de betrokken werknemers daardoor op onaanvaardbare wijze onder druk waren gezet. De kantonrechter ontbond de arbeidsovereenkomsten van de betrokken werknemers op grond van de ontstane onwerkbare situatie en niet op grond van het sociaal plan. De ontslagvergoeding werd bepaald volgens de kantonrechtersformule met toepassing van de correctiefactor 2 omdat het ontslag was te wijten aan de werkgever.