Hof Amsterdam was van oordeel dat de belastingdienst niet mocht navorderen over de uitkering die iemand ontving uit de afkoop van een saldolijfrente. De koopsom voor deze polis bedroeg in 1996 € 136.134. In oktober 2000 betaalde de verzekeraar dat bedrag aan de belanghebbende, waarna in april 2002 wegens afkoop nog een bedrag van € 104.180 volgde. Van deze laatste betaling ontving de belastingdienst een melding van de verzekeraar. Op deze mededeling stond het volgende vermeld: "Betaalde premie in uitkering/WEV Bedrag: + 136134". In de aangifte inkomstenbelasting 2002 was de polis twee maal als bezitting in box 3 opgenomen per 1 januari 2002. Per 31 december 2002 werd de polis (uiteraard) niet vermeld. Ook in box 1 was ter zake van de polis niets vermeld. Naar aanleiding van een verzoek van de belastingplichtige om de dubbele vermelding van de polis in de aangifte ongedaan te maken legde de inspecteur een navorderingsaanslag op. Volgens het Hof had de belastingdienst een ambtelijk verzuim begaan, waardoor navordering niet mogelijk was. Niet alleen de uitkering uit 2002, maar ook de uitkering uit 2000 was volgens het Hof door de verzekeraar aan de belastingdienst gemeld. Dat laatste werd door de belastingdienst ontkend. Omdat het Hof met die ontkenning geen rekening had gehouden vernietigde de Hoge Raad de uitspraak van het Hof.